WEDŁUG EKSPERTÓW 5 SUBTELNYCH OZNAK „PROBLEMÓW Z PORZUCENIEM”.

Życie

Zapisz historięZapisz tę historięZapisz historięZapisz tę historię

Prawdopodobnie zażartowałaś, że okazujesz oznaki problemów z porzuceniem – obwiniając ich za to, dlaczego wpadasz w panikę, gdy twój partner chce spędzić jedną noc sam na sam, lub dlaczego tytrzykrotne wysłanie komuś SMS-aktóremu odpowiedź zajmuje zbyt dużo czasu. Ale jest różnica pomiędzy odrobiną potrzebowania od czasu do czasu a życiem w ciągłym stanie: A co, jeśli wszyscy mnie opuszczą?

W swej istocie problemy porzucenia wynikają z głęboko zakorzenionego, wszechobecnego strachu lub niepokoju przed możliwym odrzuceniem lub utratą kogoś.Hasti Afkhami LMFT– mówi SELF psychoterapeuta z Bustan Therapy z Los Angeles, certyfikowany w terapii traumy. Chociaż uczucie opuszczenia może pojawić się w drobnych sytuacjach, np. Twój przyjaciel wydaje się bardziej odległy niż zwykle, reakcje te często mają podłoże w bardziej fundamentalnych doświadczeniach. Najprawdopodobniej ma to swoje źródło w przeszłości, kiedy rodzic lub opiekun (ale w niektórych przypadkach także partner lub małżonek) był niedostępny, nie zachowywał się niekonsekwentnie lub stosował przemoc.

Jakakolwiek jest przyczyna, te wczesne rany mają tendencję do przenikania do każdego związku (nawet z tymi, którzy nie zrobili nic, przez co kwestionowałeś ich lojalność). Dlatego rozpoznanie, jak faktycznie wyglądają problemy z porzuceniem, jest ważnym pierwszym krokiem w kierunku poczucia większego bezpieczeństwa.

Poza codziennymi zmartwieniami i odrobiną nadmiernego myślenia, oto znaki, na które należy zwrócić uwagę.

nazwa gildii masowej

1. Trzymasz się mocno i szukasz ciągłego wsparcia.

Nawet najmniejsza dostrzegalna odległość może wywołać niepokój u każdego, kto ma rany porzucone. Tak więc, desperacko próbując utrzymać to poczucie bezpieczeństwa, możesz wykazywać naprawdę przywiązane zachowanie – charakterystyczną oznakę problemów z porzuceniemCesarz Gillis LCSW psychoterapeuta specjalizujący się w traumie i autorka m.in Uzdrowienie z porzucenia i zaniedbania rodziców mówi SIEBIE

Tu nie chodzi o to, żeby po prostu chcieć towarzystwa. Stajesz sięnadmiernie zależnyna innych, żeby czuli się dobrze, wyjaśnia Gillis. To tak, jakby zranione wewnętrzne dziecko desperacko tęskniło za miłością i uczuciem, którego nie zaznało, gdy było młodsze, co wyjaśnia, dlaczego możesz oczekiwać natychmiastowych odpowiedzi na SMS-y lub nocnych rozmów, aby poczuć się bezpiecznie. Możesz też wielokrotnie zadawać pytania typu: Czy jesteś na mnie zły? lub Czy nadal mnie kochasz? w momencie wykrycia niewielkiej zmiany tonu. Może się nawet zdarzyć, że po prostu będziesz chodzić na każde zlecenie lub wydarzenie towarzyskieuniknąć pominięcia– lub w twoim umyśle pozostawionym w tyle.

2. Opierasz swoją wartość na działaniach innych osób.

Osoby mające problemy z porzuceniem zazwyczaj interpretują małe, normalne zmiany – partner chcący spędzić męski wieczór, a twój ulubiony współpracownik odwołuje plany happy hour w ostatniej chwili – jako dowód, że nie są już kochani ani poszukiwaniRuschelle Khanna LCSWmówi SELF psychoterapeuta z Nowego Jorku.

W takich przypadkach często pojawiają się zbyt krytyczne, uogólnione myśli. To może brzmieć, jakbym zrobił coś złego – zawsze psuję wszystko, bo znajomemu nie spodobał się Twój ostatni post na Instagramie. Albo jestem za bardzo dla ludzi – zawsze zostawiają mnie dla kogoś lepszego, gdy osoba, z którą się spotykasz, wydaje się być rozproszona podczas kolacji. Z powodu przeszłych doświadczeń w Twojej rodzinie lub związkach romantycznych, w których więzi były nieprzewidywalne lub nieoczekiwanie zerwane, instynktownie zakładasz, że w Twoim charakterze jest coś fundamentalnie wadliwego i zadajesz sobie pytanieCo jest ze mną nie tak?Khanna twierdzi, że może to wywołać nie tylko przelotny niepokój, ale także intensywną panikę.

3. Odpychasz ludzi, zanim będą mogli Cię opuścić.

Na drugim końcu spektrum znajdzie się wiele osób mających problemy z porzuceniemsabotować relacjeGillis wyjaśnia, że jest to sposób na mentalną ochronę przed bólem związanym z ponownym odrzuceniem.

przedmioty z literą u

Mogą się wycofać, gdy sprawy zaczną się układać dobrze lub poważnie, unikając wrażliwych rozmów, które budują prawdziwą intymność. Często zdarza się, że osoby mające problemy z porzuceniem wszczynają bójki – na przykład oskarżają partnera, że nie troszczy się wystarczająco o niego, ponieważ nie powiedział „kocham cię” przed pójściem do pracy, lub grożą, że odejdą z powodu drobnej sprzeczki dotyczącej brudnych naczyń.

Zasadniczo jest to ten pomysłJeśli opuszczę ich pierwszy, nie stanie mi się krzywdamówi Gillis. Problem w tym, że te zachowania autosabotażowe w końcu blokują cię przed utworzeniem głęboko satysfakcjonującej bliskości, której w tajemnicy pragniesz, jak wskazuje Afkhami.

4. Wy, ludzie, proszę, żeby zostali.

Kiedy jesteś absolutnie przerażony, że ktoś odejdzie, często zaczynasz się pochylać, aby utrzymać tę osobę blisko siebie, mówi Afkhami – nawet jeśli dzieje się to kosztem własnego dobrego samopoczucia.

Niektóre powszechnezachowania przyjemne dla ludziobejmuje wyrażanie zgody na każdy plan lub przysługę (nawet jeśli jesteś wyczerpany) lub udawanie, że kochasz te same hobby i dzielenie się tymi samymi opiniami, aby poczuć się częścią. Może się też zdarzyć, że zaczniesz opowiadać oburzające historie lub bawić się w klasowego klauna. W ten sposób będziesz zbyt zapadający w pamięć, żeby cię zastąpić. Ale trudna prawda jest taka, że ukrywanie tego, kim jesteś, nie tylko nadwyręży twoje relacje – może pogłębić twój niepokój, że twoi bliscy odejdą, gdy zobaczą prawdziwego ciebie.

5. Nadmiernie analizujesz każdą najdrobniejszą interakcję w poszukiwaniu ukrytego znaczenia.

Nawet po werbalnym potwierdzeniu, że wszystko jest w porządku, Twój mózg może nadal być w stanie najwyższej gotowości, szukając oznak, że coś jest nie tak.

Amerykańskie imiona żeńskie

Istnieje wiele nadmiernej czujności w przypadku problemów z porzuceniem, gdy w pewnym sensie chcesz stworzyć samospełniającą się przepowiednię, mówi Afkhami. Szukasz dowodów na to, że zostaniesz pominięty. Zatem najmniejszy gest, najmniejsza chwila braku uwagi staje się potwierdzeniem tego, w co dorosłeś, w co wierzysz na temat porzucenia.

Może czytasz tekst raz po raz, analizując każde słowo i znaki interpunkcyjne i dochodząc do wniosku, że mała litera lol oznacza, że tak naprawdę jest na ciebie zły. Możesz też zacząć łączyć niezwiązane ze sobą momenty (na przykład, gdy nie śmieją się z Twoich memów), aby dopasować je do narracji, którą odrywają. Oto klasyczne oznaki, że problemy z porzuceniem przejmują kontrolę: już wcześniej byłeś oślepiony, więc Twój mózg próbuje Cię chronić, przewidując najgorsze – nawet jeśli wszystko jest w porządku.

Jak wyleczyć się z problemów związanych z porzuceniem

Pierwszym krokiem do przezwyciężenia problemów z porzuceniem jest ich rozpoznanie. Ponieważ jednak rany te wynikają z głębokich traum z dzieciństwa, współpraca ze specjalistą zajmującym się zdrowiem psychicznym jest zwykle kluczem do osiągnięcia trwałego postępu, zgadza się z tym każdy ekspert, z którym rozmawialiśmy. W ten sposób możesz przepracować przeszłe krzywdy w bezpiecznym środowisku i nauczyć się zdrowszych strategii budowania bezpieczniejszych połączeń.

Możesz podjąć jeszcze inne znaczące kroki samodzielnie. Na przykład Khanna zaleca rozpoczęcie od czegoś małego – na przykład ćwiczenia głębokiego, powolnego oddychania, gdy uczucia niepokoju (i instynkt „zadowolenia ludzi” lub „wycofania się”) zaczynają się ujawniać. Ważne jest również, aby zaopiekować się swoim wewnętrznym dzieckiem, które wciąż cierpi. Możesz to zrobić, praktykując wdzięczność za ludzi w twoim życiu już teraz (bez martwienia się o to, czy zostaną w przyszłości) lub oddając sięczynności samoobsługowektóre sprawią, że poczujesz się pewnie i osadzony w sobie.

Przede wszystkim staraj się ze wszystkich sił przypominać sobie: to, że byłeś wcześniej porzucony, nie oznacza, że zawsze tak będzie. Przy wsparciu czasowym iwspółczucie dla siebiemożesz zacząć czuć się trochę bezpieczniej w swoich kontaktach i ufać, że Twoja przeszłość nie definiuje tego, kim jesteś (ani miłości, na którą zasługujesz).